دانشمندان دانشگاههای کارولینالی شمالی و کارنگی ملون موفق به شناسایی اولین گواه قطعی از وجود جهانهای دیگر شدند.کیهان‌شناسان با بررسی نقشه‌ای از جهان ، از داده‌های فضاپیمای پلانک نتیجه گرفته‌اند که این نقشه نشانگر ناهنجاری‌هایی است که تنها می‌توانند توسط کشش گرانشی جهانهای دیگر ایجاد شده باشند.

با اندازه‌ای پنج برابر پهن‌تر از کهکشان راه شیری، اخترشناسان حدس می‌زنند که بزرگ‌ترین کهکشان مارپیچی جهان احتمالا چندین میلیارد سال قبل شکل گرفته است.

محمود حاج‌زمان: اخترشناسان موفق شده‌‌اند تا بزرگ‌ترین کهکشان مارپیچی دنیا را کشف کنند، کهکشانی که پنج برابر بزرگ‌تر از کهکشان راه شیری ماست.

آندرومدا یک کهکشان مارپیچی است که در فاصله 2 میلیون و 500 هزار سال نوری از ما در صورت فلکی آندرومدا قرار دارد. این کهکشان به عنوان جرم مسیه M31 یا NGC 224 نیز شناخته شده است. در نسخه‌های قدیمی ‌این کهکشان را با عنوان "سحابی بزرگ آندرومدا‌" نامیده‌اند. آندرومدا نزدیک‌ترین کهکشان مارپیچی به راه شیری است.

ماهواره ها و تجهیزات فضایی ناسا در آسمان بالای سر ما یکی از بهترین منابع برای عکاسی از زمین است. وب سایت ناسا مجموعه قابل توجه ای از این تصاویر را در اختیار کاربران می گذارد. تصاویری که بعضا با مقایسه آنه با هم می توان به تغییرات اقلیمی رخ داده در زمین طی سال های متمادی پی برد.
گزارش تصویری زیر نگاهی به بخشی از تصاویر ناسا از زمین می اندازد.

یک کارشناس امور فضایی ناسا از وجود ساختارهای عظیم ناشناخته‌ در فضا خبر داده که مانند جاروبرقی عمل کرده و با کشاندن کهکشان‌ها به سوی خود، جهان را کج کرده‌اند. دیوید گلن، اولین آمریکایی حاضر در مدار اشاره کرده که انسان‌ها بر این تصور هستند که درک کاملا خوبی از قوانین جهان دارند. وی می‌گوید طبق باور انسان ما بر روی یک سیاره کوچک در مدار خورشید و در حاشیه کهکشان راه شیری که گلن آنرا یک کهکشان کاملا عادی در یک جهان بی‌نهایت خوانده، قرار داریم. به گفته گلن، بیشتر ما فکر می‌کنیم قوانین فیزیک در جهان تغییر نمی‌کنند حتی اگر موارد آزمایشی ما میلیاردها سال نوری دورتر باشند. این نظریه اصل کوپرنیکی نام دارد که دانشمندان بیشتر دانش علمی خود در مورد جهان را بر اساس آن پایه‌گذاری کرده‌اند. اما به گفته گلن این کار می‌تواند بسیار اشتباه باشد. دانشمندان با بررسی نور کهکشانهای دور برای مطالعه سرعت و جهت اجسام متحرک مانند سیارات و ستارگان، شروع به بررسی محتاطانه‌تر ساختار جهان کرده‌اند.

منجمان سیاره ای را در خارج از منظومه شمسی ردیابی کرده اند که بیش از هر سیاره خارجی دیگری که تا به امروز کشف شده به زمین شباهت دارد؛ کره ای که امکان دارد آب بر سطح آن جاری باشد. این سیاره در مدار ستاره کم فروغی به نام "Gliese 581" که فقط 20 سال و شش ماه نوری از زمین فاصله دارد در صورت فلکی "میزان" (Libra) کشف شده است. دانشمندان این کشف را با کمک تلسکوپ 6/3 متری "اسو" (رصدخانه جنوبی اروپایی) انجام داده اند. آنها می گویند دمای ملایم سطح سیاره بدان معنی است که هرگونه آبی در آن احتمالا در حالت مایع وجود دارد و این موضوع شانس وجود حیات در آن را افزایش می دهد.

گروهی از محققین بالاخره توانستند کامل ترین خط برفی (یا یخ مرز) را پیدا کنند. اما آنها برای این کشف، به جای استفاده از چوب های اسکی و اسنوبرد، از آرایه غول آسایی از آنتن های رادیویی به نام آلما (که رو به کیهان تنظبم شده اند) استفاده کردند.