این کشف یکی از جدیدترین یافته های برنامه ای است که با استفاده از رخدادهای طبیعی و ابزارهای پیشرفته مانند لنزهای زوم ویژه تلاش می کند تا کهکشان های دور دست جهان آغازین را آشکار سازد و از خوشه های کهکشانی عظیم و بزرگ به عنوان تلسکوپ های کیهانی استفاده کرده تا بر روی کهکشان های دوردست زوم کنند؛ زیرا گرانش خوشه ها نور کهکشان های دوردست را تقویت کرده و موجب می شود تا تصاویر آن ها هفت هشت یا دو برابر روشن تر و بهتر از واقعیت رصد شود.
 
ستاره شناسان معتقدند این کهکشان حتما در ابتدای پیدایش خود بسیار از اندازه اکنونش بزرگتر بوده است به طوری که در حال حاضر و طبق تحقیقات انجام شده کهکشان MACS0647-JD حدود 600 سال نوری در فضا مکان اشغال کرده و احتمالا در سنین پایین تر اندازه آن 2 هزار سال نوری بوده است.
 
کهکشان راه شیری که ما در آن زندگی می کنیم 150 هزار سال نوری مساحت دارد و تلسکوپ های فضایی این فرضیه که ممکن است این کهکشان یکی از بلوک های تشکیل دهنده کهکشان بزرگتری باشد را بسیار پر رنگ کرده اند.
 
دانشمندان می گویند: ممکن است 13 میلیارد سال دیگر که موفق به مشاهده این قسمت شدیم صدها و یا هزاران بخش به هم پیوسته را ببنیم که یک کهکشان کامل و بزرگ را تشکیل می دهند./ع 2