توکيو با جمعيتي بالغ بر 35 ميليون نفر بزرگترين کلان شهر جهان است. مکزيکوسيتي و نيويورک با 19 ميليون نفر و بمبئي و سائوپائولو با جمعيتي بالغ بر 18 ميليون نفر بعد از توکيو بزرگترين کلان شهر هاي جهان هستند.

به گزارش ايسنا از دويچه ‌وله، آمار و ارقام جمعيت شهرها بسته به منابع مختلف ارائه شده، اندکي با يکديگر متفاوت هستند. در اين گزارش جمعيت شهرها مبتني بر آماري است که از سوي بخش روابط اقتصادي و اجتماعي سازمان ملل اعلام شده است. ويژگي‌هاي برخي از اين کلان‌شهرهاي پرجمعيت و اصلي به شرح زير است: در ادامه مطلب

توکيو

شهر توکيو 9 ميليون نفر جمعيت دارد که با احتساب شمار افرادي که در حومه اين شهر زندگي مي‌کنند جمعيت آن به 35 ميليون نفر مي‌رسد. توکيو که پايتخت ژاپن است به عنوان بزرگترين کلان‌شهر جهان شناخته مي‌شود.

مکزيکوسيتي

  شهر مکزيکوسيتي در 2300 متري سطح دريا قرار دارد و شمار ساکنانش به 19 ميليون نفر مي‌رسد. بيش از نيمي از ساکنان مکزيکوسيتي در فقر به سر مي‌برند و تعداد زيادي از آنان در کلبه‌هايي که خود ساخته‌اند در حومه شهر زندگي مي‌کنند. دود ناشي از تردد خودروها مکزيکوسيتي را به يکي از آلوده‌ترين شهرهاي جهان تبديل کرده است.

نيويورک

  شهر نيويورک در حال حاضر 9 ميليون نفر را در خود جاي داده که با احتساب ساکنان حومه، جمعيت آن به 19 ميليون نفر مي‌رسد. نيويورک مقر سازمان ملل متحد و شمار زيادي از شرکت‌هاي بين‌المللي است. سالانه 50 ميليون گردشگر نيز راهي اين شهر مي‌شوند.

بمبئي

نبض اقتصاد هند در شهر بمبئي مي‌تپد. اين شهر همزمان شمار زيادي از دانشگاه‌ها، موزه‌ها و سالن‌هاي تئاتر را در دل خود جاي داده است. حضور پرتوليدترين صنعت فيلم‌سازي جهان در بمبئي سبب شده است که از اين شهر به‌ عنوان باليوود هم نام برده شود. بيش از 40 درصد ساکنان بمبئي زاغه‌نشين هستند. انتظار مي‌رود که جمعيت 18 ميليوني اين منطقه تا سال 2015 ميلادي به 20 ميليون نفر برسد.

سائوپائولو

شهر سائوپائولو نيز مرکز اقتصادي و فرهنگي برزيل به شمار مي‌رود. جمعيت اين شهر بالغ بر 18 ميليون نفر مي‌شود که انتظار مي‌رود تا دو سال آينده، چهار ميليون نفر ديگر نيز به آن اضافه شود. بسياري از شرکت‌هاي چند مليتي در سائوپائولو مستقر شده‌اند و اداره اقتصاد برزيل تا حد زيادي از اين شهر صورت مي‌گيرد.

دهلي

منطقه دهلي، مرکز سياسي هند به شمار مي‌رود و از دو شهر دهلي و دهلي‌نو تشکيل شده است. اين منطقه 16 ميليون نفر جمعيت دارد و انتظار مي‌رود تا سال 2015 ميلادي جمعيت آن به 19 ميليون نفر برسد. در دهلي يک طبقه متوسط در حال ظهور است اما همچنان سه ميليون نفر از ساکنان اين منطقه در زاغه‌ها زندگي مي‌کنند.

شانگهاي

شانگهاي در شرق چين واقع شده و با داشتن جمعيتي بالغ بر 15 ميليون نفر، پرجمعيت‌ترين منطقه اين کشور به شمار مي‌رود. از زماني که شانگهاي درهاي خود را به روي بازارهاي جهاني گشود، توسعه اين شهر سرعتي روزافزون به خود گرفت. در جاي جاي شانگهاي آسمان‌خراش‌ها از زمين سر بيرون آورده‌اند و مناطق سرسبز شهري به ندرت يافت مي‌شوند.

داکا

داکا، پايتخت بنگلادش نيز با 13 ميليون نفر جمعيت، قلب تپنده اقتصاد اين کشور است. نرخ مهاجرت از ديگر شهرهاي بنگلاش به داکا، بالا است و زيرساخت‌هاي ضعيف شهري عملا توان پاسخگويي به اين جمعيت را ندارند. 40 درصد از ساکنان داکا در مناطق فقيرنشين با کمترين امکانات زندگي مي‌کنند.

جاکارتا

در شهر جاکارتا، پايتخت اندونزي نيز نزديک به 13 ميليون نفر زندگي مي‌کنند و انتظار مي‌رود که تا دو سال آينده جمعيت اين شهر به 17 ميليون نفر برسد. جاکارتا به دليل موقعيت جغرافيايي با آلودگي شديد هوا و نيز سيلاب دست و پنجه نرم مي‌کند. در سال 2007 ميلادي نزديک به 70 درصد شهر براي چند روز زير آب فرو رفت.

قاهره

قاهره، پايتخت مصر با 12 ميليون نفر جمعيت، بزرگترين و مهمترين کلان‌شهر دنياي عرب است. بخش قديمي شهر در فهرست ميراث جهاني يونسکو قرار گرفته، هر چند وضعيت بسياري از ساختمان‌هاي آن رو به زوال است. کمبود مسکن، فقر و آلودگي شديد محيط زيست از مشکلات عمده قاهره هستند.

لاگوس

لاگوس، بزرگترين شهر نيجريه شناخته مي‌شود و 11 ميليون نفر جمعيت دارد. انتظار مي‌رود تا دو سال آينده نرخ جمعيت اين شهر به 16 ميليون نفر برسد. تراکم جمعيت بالا، جمع‌آوري زباله و تامين آب آشاميدني از معضلات اصلي لاگوس هستند. نيمي از مردم اين شهر در فقر کامل زندگي مي‌کنند.